Sprzęt Battle-Tested w Octopath Traveler 0 — jak zdobyć wszystkie 7 elementów przez Contend

Sprzęt Battle-Tested to najprostsza do zrozumienia z pięciu endgame'owych linii ekwipunku Octopath Traveler 0 i najtrudniejsza do faktycznego zebrania. Jest 7 elementów, to sprzęt najwyższego poziomu i każdy pojedynczy pochodzi z tego samego źródła: pokonania NPC na Lv.60 w pojedynkach Contend jeden na jednego. Żadnych zagadek, skrzyń ani zadań — tylko ty, jeden bardzo silny NPC i pojedynek, na który prawdopodobnie nie jesteś przygotowany przy pierwszej próbie.

Ten poradnik tłumaczy, jak działa Contend, jak zbudować postać, która niezawodnie wygrywa pojedynki na Lv.60, jak wytropić siedem elementów i gdzie każdy typ elementu pasuje w endgame'owej drużynie. Jedna notatka uczciwości na początek: zobaczysz „9 elementów Battle-Tested" powtarzane w społeczności, ale ta liczba jest przeniesiona z Octopath Traveler 2, które miało dziewięć typów broni Battle-Tested — pełne dane tabeli broni dla Octopath Traveler 0 pokazują dokładnie siedem (Blade, Spear, Dagger, Axe, Bow, Staff i Fan), a nie ma Battle-Tested Tome; topową pozycją kategorii Tome jest Battle-Worn Tome (atk 198), zupełnie inna broń. Metoda (Contend vs. NPC na Lv.60) jest solidnie udokumentowana, ale lokalizacje NPC per element są niespójnie udokumentowane na patch 1.0.7.0. Tam, gdzie tak jest, opisujemy metodę polowania zamiast wymyślać pinezki na mapie — traktuj listę dokładnych lokalizacji każdej strony, włącznie z arkuszami społeczności, jako „zweryfikuj w grze".

Jak działa Contend

Contend to Path Action w stylu pojedynku na osi wpływów Power (sparowana z Impress). Gdzie Purchase/Hire (Wealth) i Entreat/Recruit (Fame) to interakcje ekonomiczne i społeczne, Contend to walka: wyzwalasz NPC na pojedyncze starcie, a wygrana zdobywa ci jego szacunek — a w przypadku NPC, którzy tu mają znaczenie, jego ekwipunek.

Kluczowe fakty mechaniczne do planowania polowań:

• To pojedynek, nie walka drużynowa. Twoja postać Contend walczy sama. Wszystko o kompozycji drużyny, szeregach i Helperach jest nieistotne wewnątrz pojedynku — co znaczy, że jedna postać-specjalista robi wszystkie siedem polowań dla twojego całego konta.
• NPC na Lv.60 są przesadnie silni względem zawartości fabularnej. Oznaczenie Lv.60 nie jest dekoracyjne. Ci NPC uderzają mocno, noszą duże pule HP i bez wysiłku pobiją fabularnie zbudowaną postać o równoważnym poziomie. Są zaprojektowani jako pojedynki endgame'owe.
• Wpływ Power bramkuje próby. Jak inne bramkowane wpływem Path Actions, twoja pozycja na odpowiedniej osi ogranicza, co możesz próbować; jeśli Contend nie jest dostępne lub nie udaje się zainicjować na celu, sprawdź swoją pozycję na osi Power zamiast zakładać, że NPC jest zły.
• Przegrana jest tania, wygrana jest trwała. Przegrany pojedynek nie kosztuje cię nic poza czasem. Wygrany pojedynek bankuje element na zawsze. Ta asymetria to powód, dla którego podejście „jeden specjalista, wiele prób" jest poprawne.

Budowanie specjalisty Contend

Ponieważ jedna postać robi całą robotę, poprawna inwestycja to uczynienie jednego członka twojego składu znakomitym pojedynkarzem zamiast rozciągania zasobów cienko. Build ma cztery filary:

1. Poziom i statystyki

Konsensus społeczności stawia komfortowe wygrane pojedynków na Lv.60 w wysokich 50. do 60. z odpowiednim sprzętem — dorównanie lub zbliżenie się do poziomu NPC usuwa surowy deficyt statystyk. Jeśli twój specjalista jest w niskich 50., poświęć kilka sesji najpierw na elitarnych wrogów lub pasywny EXP Training Ground; zobacz exp-farming dla efektywnych tras. To przypadek, gdzie poziomy autentycznie mają znaczenie, bo nie ma rotacji szeregów, która by to kompensowała.

2. Ekwipunek

Twój specjalista powinien nosić najlepszy nie-Battle-Tested sprzęt, jaki posiadasz — i to jest miejsce, gdzie linie kolekcjonerskie karmią się nawzajem:

• Broń: twoja najwyższa opcją ataku pasująca do najlepszego typu broni specjalisty. Jeśli zacząłeś linię Forbidden Weapons, element Forbidden, którego wadę potrafisz tolerować, to często pojedynczo największy skok obrażeń dostępny przed samym sprzętem Battle-Tested.
• Pancerz i akcesoria: piętrz najpierw przeżywalność (obrona fizyczna i żywiołowa, HP), obrażenia drugie. Pojedynki to wojny na wyczerpanie; martwi pojedynkarze nie zadają obrażeń.
• Legendary Treasures (poradnik) zawierają elementy klasy akcesoryjnej, które dobrze wchodzą w build pojedynkowy — kolejny powód, dla którego linie się przeplatają.

3. Skille i Action Skills

To miejsce, gdzie systemy Octopath Traveler 0 dźwigają ciężar:

• Samo-podtrzymanie wygrywa pojedynki. Pojedynkarz, który potrafi się leczyć, przetrwa NPC, który nie potrafi. Leczenie pochodzenia Apothecary lub Cleric jako zakładana opcja albo pasywy podtrzymania z progresji jobów konwertują bliskie porażki na wygrane.
• Action Skills (przedmioty „Mastery") to mnożniki sił. Masteries to zakładane skille używalne przez każdego towarzysza — co znaczy, że twój specjalista może nieść skille z całkowicie innych rodzin jobów. Pojedynkarz o ciele Warriora niosący żywiołową nukę Scholara albo buff Dancerki pokrywa słabości, których jego bazowy job nie potrafi. System mastery Training Ground (opłaty 500–2500 JP) istnieje dokładnie po to.
• Wielotrafienia i burst. Boostowane ataki trafiają do czterech razy; w walce solo Breake są całkowicie twoje do zinżynierowania i wykorzystania. Skille, które szybko rozdrabniają Shield Points, a po nich boostowana nuka w oknie Break, to wygrywający pojedynki wzorzec, tak samo jak w walkach z bossami.
• Buffy i debuffy. Atak-w-górę na sobie lub obrona-w-dół na NPC kompresuje walkę, a krótsze pojedynki ci sprzyjają, bo obrażenia-na-turę NPC to prawdziwe zagrożenie.

4. Ultimate Technique

Jeśli twój specjalista to towarzysz (nie protagonista), pamiętaj, że Ultimates towarzyszy wymagają Training Ground Lv.2. Ultimate Lv.3 odpalona w oknie Break to często cała tylna połowa paska HP pojedynku. Ładuj wskaźnik wydając BP wcześnie w pojedynku; nie oszczędzaj BP „na właściwy moment" tak długo, że moment nigdy nie nadchodzi.

Polowanie: znajdowanie siedmiu NPC

Tu jesteśmy celowo ostrożni. Co jest solidnie udokumentowane: 7 elementów, każdy od NPC na Lv.60 przez Contend. Co nie jest spójnie udokumentowane w publicznych źródłach: dokładna tożsamość NPC i lokalizacja każdego elementu. Listy kompilowane przez społeczność istnieją i częściowo się konfliktują. Zamiast republikować niezweryfikowane lokalizacje jako fakt, oto niezawodna metoda budowania własnej listy:

1. Przeczesz każde miasto i osadę systematycznie. NPC pojedynkowe na Lv.60 mieszkają w osadach świata, włącznie z obszarami późno- i post-game'owymi. Region po regionie — ten sam obchód, który zrobiłbyś dla Side Stories — sprawdzaj poziomy NPC i dostępność Contend.
2. Priorytetyzuj osady poziomu endgame. Logicznie i według raportów społeczności najwyżej levelowani NPC koncentrują się w obszarach odpowiednich do ich siły. Zacznij tam, gdzie skończyła się fabuła, i pracuj wstecz.
3. Notuj oczywiste sygnały. NPC strzegący cennych rzeczy, NPC o wojowniczych tożsamościach (żołnierze, weterani, mistrzowie broni, emerytowani czempioni) i NPC stojący krzycząco sami w późnych obszarach to klasyczny profil posiadaczy pojedynków w tej serii.
4. Prowadź listę kontrolną. Siedem elementów, siedmiu NPC. Oznacz każdą wygraną. Struktura zestawu znaczy, że zawsze wiesz, ile zostało, nawet gdy nie wiesz gdzie.
5. Sprawdzaj krzyżowo arkusze społeczności z sceptycyzmem. Jeśli lista społeczności nazywa NPC i lokalizację, traktuj to jako trop do zweryfikowania w grze, nie ewangelię — kilka szeroko udostępnianych list dla tej gry zawiera błędy przeniesione z wcześniejszych odsłon Octopath.

Jeśli chcesz produktywnej trasy podwójnej służby: obchód osad pod NPC pojedynkowych pokrywa się niemal idealnie ze sprzątaniem Side Story i liniami eksploracji dla Sacred Treasures i Legendary Treasures. Jeden przebieg region po regionie może karmić trzy listy kontrolne naraz.

Strategia pojedynku: jak faktycznie pokonać NPC na Lv.60

Sam pojedynek to walka z bossem, gdzie ty jesteś całą drużyną. Wygrywający szablon:

1. Najpierw badaj wyświetlacz słabości. Pojedyncze trafienia i tanie skille, aż będziesz wiedzieć, co ich łamie. Każdy NPC pojedynkowy ma Shield Points i słabości jak każdy wróg; pojedynek to walka Break z jednym kombatantem na stronę.
2. Rozdrabniaj tarcze boostowanymi wielotrafieniami. Do czterech trafień na boostowany zwykły atak, na słabości, to najszybszy silnik Break, jaki posiadasz. Breake są podwójnie cenne w pojedynkach: Złamany NPC nie może działać (darmowe tury dla ciebie) i przyjmuje mniej więcej podwójne obrażenia (twoje okno zabójstwa).
3. Wydawaj BP wcześnie i często. Wskaźniki Ultimate ładują się z wydanego BP. W długim pojedynku agresywne użycie BP ładuje twoją Ultimate Lv.3 na okno Break, które kończy walkę. Gromadzenie BP to najczęstszy sposób, w jaki gracze przegrywają wygrywalne pojedynki.
4. Lecz proaktywnie, nie reaktywnie. Obrażenia-na-turę NPC są strojone tak, by zabić cię w małej liczbie niewysłanych trafień. Lecz przy 60–70% HP, nie przy 20%. Jedna chciwa tura to standardowa przyczyna śmierci.
5. Broń się w turach, na które cię nie stać. Obrona to prawdziwa akcja w tej grze. Gdy NPC wyraźnie się nakręca lub twoje zasoby są rozkalibrowane, broń się, regeneruj i resetuj swoją ekonomię BP.
6. Odpalaj wszystko wewnątrz okna Break. Najpierw Ultimate, potem twoje najdroższe skille. Złamany NPC na Lv.60 powinien stracić kończący walkę kawał paska HP; jeśli twój tego nie robi, twój setup obrażeń — nie twoja strategia — jest problemem, a naprawą jest sprzęt lub poziomy, nie taktyka.

I meta-zasada: możesz ponawiać w nieskończoność. Przegraj, dostosuj jedną zmienną (ekwipunek, Action Skill, sekwencję otwarcia) i wyzwij ponownie. Siedem pojedynków z iteracją to kilka godzin; siedem pojedynków bez niej to ściana.

Siedem elementów i gdzie pasują

Kompozycję zestawu potwierdzają pełne dane tabeli broni: siedem elementów to wszystkie bronie, po jednej per typ broni dla siedmiu z ośmiu typów gry — Battle-Tested Blade, Spear, Dagger, Axe, Bow, Staff i Fan. Ósmy typ, Tome (nowy w tej odsłonie obok Fan), w ogóle nie ma pozycji Battle-Tested; jeśli jesteś użytkownikiem Tome, twoim sufitem jest Battle-Worn Tome (atk 198), nie ta linia. Każdy element jest najlepszy w slocie lub blisko tego dla swojej kategorii.

Jak myśleć o każdym elemencie w miarę dropnięć:

• Fizyczne elementy broni (Blade/Spear/Dagger/Axe/Bow): idą na twoich zadających obrażenia w oknie Break. Poprawnym właścicielem jest ten, kto odpala Ultimates Lv.3 wewnątrz Breaków — zwykle twoi pierwszoliniowcy typu Warrior i rekruci klasy arenowej jak Reime. Fizyczna broń Battle-Tested to pojedynczo największa legalna aktualizacja obrażeń w grze dla tych postaci.
• Staff: należy na Scholara lub Clerica — archetypy Cyrusa i Ophilii — gdzie wzmacnia zarówno obrażenia żywiołowe wewnątrz okien Break, jak i przepustowość leczenia w długich walkach.
• Fan: jako jeden z nowych typów broni pokrycie Fan łatwo przeoczyć w planowaniu składu; gdy element Fan dropnie, sprawdź, który z twoich towarzyszy faktycznie włada Fanami, zanim zbierze kurz.
• Brak elementu Tome, brak pancerza: linia to siedem broni i nic więcej. Użytkownicy Tome gonią Battle-Worn Tome, a twoje sloty defensywne pochodzą z linii skarbów — Sacred Treasures i Legendary Treasures — nie z tego zestawu.

Meta-punkt: elementy Battle-Tested to sprzęt na super bossa. Ich naturalnym poligonem jest Amatsukami No Orochi i walka z Galderą w łańcuchu prawdziwego zakończenia. Jeśli zbierzesz je po pokonaniu wszystkiego, to puchary; zbierz je w połowie trasy, a to narzędzia.

Battle-Tested vs. pozostałe linie ekwipunku

Gracze nieustannie pytają, jak linie się porównują. Uczciwa ramka:

• Battle-Tested = czysta, niezawodna moc. Żadnych wad, żadnych zagadek — po prostu silne elementy bramkowane pojedynkami. Najbezpieczniejsza pierwsza linia do ukończenia.
• Forbidden Weapons = wyższe sufity z doczepionymi wadami; elementy build-around dla konkretnych postaci.
• Sacred Treasures i Legendary Treasures = bramkowane eksploracją linie mieszające bronie, pancerze i akcesoria; kilka elementów to klasa akcesoryjna, a nie bezpośrednia konkurencja broniowa.

Typowa endgame'owa postać kończy nosząc mieszankę: broń Battle-Tested lub Forbidden, pancerz Battle-Tested lub z linii skarbów i akcesoria poziomu Legendary. Ukończenie Battle-Tested jako pierwszej daje ci stabilny kręgosłup, który czyni zarządzanie wadami elementów Forbidden przystępnym cenowo.

Częste pułapki

• Pojedynkowanie się generalistą. Postać zbudowana pod grę drużynową (skille wsparcia, buffy zespołowe, synergia szeregów) to zły pojedynkarz. Przebuduj jednego specjalistę pod walkę solo.
• Gromadzenie BP w pojedynkach. Brak szeregów znaczy, że nikt inny nie ładuje wskaźników. Twoje wydawanie BP to jedyny silnik Ultimate w walce.
• Leczenie za późno. Obrażenia NPC na Lv.60 zakładają, że je szanujesz. Reaktywne leczenie przy niskim HP to sposób, w jaki pojedynki wygrane w 90% są wyrzucane.
• Ślepe ufanie listom lokalizacji. Kompilacje lokalizacji społeczności dla tej gry zawierają błędy i przenosiny z OT1/OT2. Weryfikuj w grze; metoda obchodu powyżej zawsze działa.
• Ignorowanie Action Skills. Masteries pozwalają twojemu pojedynkarzowi pożyczać skille przez rodziny jobów — najtańszy sposób łatania dziur buildu solo.
• Zbieranie zestawu jako ostatniego. Elementy są najsilniejsze, gdy są jeszcze użyteczne — przed Orochi, nie po.

Oczekiwane rezultaty

Kompletny zestaw Battle-Tested daje ci: najlepszy w klasie ekwipunek przez spektrum broni, sprawdzonego specjalistę-pojedynkarza, którego build podwaja się jako zadający obrażenia na super bossa, i sprzętowy kręgosłup na endgame'owe walki post-game. To linia o najwyższej mocy-na-godzinę z pięciu zestawów kolekcjonerskich — zacznij tutaj.

Powiązane poradniki

• Lista kontrolna post-game — gdzie ta linia siedzi w kolejności kompletowania
• Forbidden Weapons — wyższego ryzyka uzupełnienie tego zestawu
• Sacred Treasures i Legendary Treasures — bramkowane eksploracją linie
• Super boss: Amatsukami No Orochi — gdzie sprzęt Battle-Tested się opłaca
• Najlepszy skład drużyny — kto faktycznie powinien nosić elementy
• Farming EXP — doprowadzanie specjalisty do poziomu pojedynkowego

Przykładowe buildy pojedynkarzy — dwa szablony, które działają

By uczynić koncept specjalisty konkretnym, oto dwa sprawdzone archetypy. Dostosuj nazwiska do swojego składu; liczą się struktury.

Szablon A — pojedynkarz flex na protagoniście. Protagonista to jedyna postać, która przełącza się między ośmioma standardowymi jobami, co czyni go najbardziej adaptacyjnym pojedynkarzem, jakiego posiadasz. Build oparty na Warrior (głęboka fizyczna pula skilli, naturalnie wysoka ofensywa) łatany Action Skill z innej rodziny — żywioł Scholara dla zasięgu słabości albo skill podtrzymania Apothecary — pokrywa niemal każdy profil pojedynku, jaki spotkasz. Protagonista posiada też Aelfric's Favor, ale zwróć uwagę, że jego leczenie przedniego szeregu jest strojone pod walki drużynowe; w pojedynkach twoje podtrzymanie pochodzi ze skilli i przedmiotów, więc buduj odpowiednio. Siła: maksymalna elastyczność. Koszt: JP rozłożone na joby wymaga zarządzania.

Szablon B — towarzysz-specjalista. Wybierz swojego najbardziej zainwestowanego JP-owo fizycznego towarzysza — rekruci arenowi jak Reime to ulubieniec społeczności nie bez powodu — i idź w głąb, nie w szerokość: wszystkie siedem skilli jobowych odblokowanych (skille 4–7 dają pasywy), Ultimate nauczona w Training Ground na Lv.3, najlepsza dostępna broń, defensywne akcesoria. Załataj jedną dziurę (zwykle podtrzymanie lub zasięg żywiołowy) pojedynczym Action Skill z systemu mastery. Siła: najwyższa szczytowa wydajność per pojedynek. Koszt: mniej elastyczny, jeśli konkretny NPC kontruje build.

Każdy szablon wygrywa wszystkie siedem pojedynków z iteracją. Wybór jest między elastycznością (A) a szczytem (B) — a skoro ekwipunek i Action Skills zamieniają się swobodnie, możesz prowadzić oba.

Obchód Contend, region po regionie

Praktyczna trasa polowania, która podwaja się jako sprzątanie post-game:

1. Najpierw osady późno-fabułowe i post-game. Profil Lv.60 koncentruje się tam, gdzie kończy się krzywa trudności. Zacznij od regionów, w których skończyła się twoja fabuła, i pracuj wstecz ku wcześniejszym obszarom.
2. Inquire Further przed Contend. Linia zapytania ujawnia poziomy NPC i buduje Amity — wiedza, że NPC jest na Lv.60, zanim go wyzwiesz, oszczędza zmarnowane próby i mówi ci, gdzie stoi twoja lista kontrolna.
3. Loguj każdego NPC na Lv.60, którego znajdziesz, wygrana czy przegrana. Twoja robocza lista „siedmiu NPC, jakiś podzbiór z tych" zwęża się szybko. Przegrana i tak bankuje informację.
4. Wracaj do pominiętych NPC po skokach mocy. Każdy element Battle-Tested, każda broń Forbidden, każdy poziom Ultimate czyni pozostałe pojedynki łatwiejszymi. Linia jest samo-przyspieszająca — pierwsze dwa pojedynki są najtwardsze.
5. Włóż obchód w inne trasy. Te same osady trzymają Side Stories, NPC Legendary Treasure i potencjalnych mieszkańców Wishvale. Jedna podróż, trzy listy kontrolne.

Gdzie lądują elementy — schemat loadoutu

Gdy element dropnie, pokusą jest wręczenie go komukolwiek z pasującym typem broni. Oprzyj się jej; zamiast tego przejdź tę kolejność pytań:

1. Kto odpala obrażenia wewnątrz okien Break? Ta postać chce elementu jako pierwsza, bo obrażenia okna (mniej więcej podwojone na Złamanych celach) zwielokrotniają wartość ekwipunku.
2. Kto faktycznie dobrze włada tym typem broni? Biegłość w typie broni i zestaw joba postaci znaczą więcej niż dostępność slotu inwentarza — Battle-Tested Fan na postaci bez skilli Fan to puchar.
3. Czy ten element wypiera broń Forbidden, czy ją uzupełnia? Jeśli postać obecnie nosi element Forbidden, którego wadą zarządzałeś, czysty zamiennik Battle-Tested może być prawdziwą aktualizacją nawet przy nieco niższych statystykach — niezawodność to też statystyka.
4. Jaka walka jest następna? Loadouty powinny patrzeć naprzód. Jeśli Orochi to następna ściana, optymalizuj pod nią; jeśli jesteś w połowie polowań skarbowych, optymalizuj pod pojedynkarza i obchody.

Często zadawane pytania

Czy mogę zdobyć duplikaty lub przegapić elementy? Zestaw to siedem zdefiniowanych elementów od siedmiu NPC; nie ma losowej tabeli dropów do walki i nic trwale przegapialnego. Twoja lista kontrolna jest binarna per NPC — wygrany lub jeszcze nie.

Czy potrzebuję siedmiu różnych pojedynkarzy? Nie — jeden specjalista wygrywa wszystkie siedem. Format pojedynku znaczy, że twoje konto potrzebuje tylko jednej znakomitej postaci solo; reszta składu może zostać zbudowana drużynowo.

Co jeśli NPC na Lv.60 one-shotuje mojego specjalistę? Luka jest strukturalna: poziom (dojdź do wysokich 50./60.), defensywny ekwipunek albo brak podtrzymania w pojedynku. Napraw jedno, powtórz. Nieskończone próby to zaprojektowana pętla.

Czy sprzęt Battle-Tested jest lepszy niż bronie Forbidden? Różne narzędzia. Battle-Tested to czysta, niezawodna moc; Forbidden to wyższe szczyty z doczepionymi wadami (poradnik). Endgame'owe buildy zwykle mieszają: Battle-Tested jako baza, elementy Forbidden tam, gdzie wada jest zneutralizowana.

Kiedy w post-game powinienem robić tę linię? Pierwszą wśród linii ekwipunkowych — pojedynki są celowane, elementy są natychmiast użyteczne, a moc karmi zawartość każdej innej linii. Zobacz listę kontrolną post-game dla pełnego sekwencjonowania.

Mainuję użytkownika Tome — czy ta linia jest dla mnie bezużyteczna? Tylko dla tego jednego slotu. Linia nie ma Battle-Tested Tome — topową bronią kategorii Tome jest Battle-Worn Tome (atk 198), osobny pościg — ale pozostałe siedem elementów wciąż zbroi resztę twojej ósemki, a specjalista Contend, którego zbudujesz pod polowania, to sam w sobie trwały zasób konta. Zbierz zestaw dla składu; goń Battle-Worn Tome dla maga.

Nastawienie, które kończy zestaw

Siedem pojedynków to krótka linia na papierze, a mimo to zatrzymuje graczy — prawie zawsze z tego samego powodu: traktują wczesne porażki jako werdykty zamiast diagnostyki. Przegrany pojedynek mówi ci dokładnie jedno: którą zmienną zmienić. Poziom, broń, jeden Action Skill, sekwencja otwarcia, timing leczenia — zmień jedno, powtórz, powtarzaj. NPC nie stają się silniejsi między próbami; ty stajesz się. Gracze, którzy przyswoją tę pętlę, kończą zestaw w wieczór skupionego polowania i wchodzą w resztę post-game nosząc dowód.

Ostatnia notatka o pozycji na osi Power

Ponieważ Contend siedzi na osi wpływów Power, twoja pozycja tam jest cichą bramą tej całej linii. Jeśli odkryjesz, że próby Contend są niedostępne lub zachowują się dziwnie przeciwko wysokopoziomowym NPC, sprawdź swoją pozycję osiową, zanim założysz, że problemem jest NPC lub twój poziom. Trzy osie — Wealth, Power, Fame — każda leveluje się przez własne użycie, więc gracz, który spędził całą grę na Purchase i Entreat, może przybyć do tej linii z zaniedbaną osią Power. Naprawa to po prostu użycie: Impress i Contend przez zwykłych NPC w miarę podróży, a pozycja szybko nadgoni. To jedyne przygotowanie pod tę linię, które nie pojawia się na żadnym ekranie ekwipunku, i to najbardziej prawdopodobne do zapomnienia.

Dodatek: check-up specjalisty po każdej wygranej

Siedem pojedynków to też siedem darmowych lekcji o twoim specjaliście — o ile po każdej robisz dwuminutowy check-up. Zapisuj po każdej walce trzy rzeczy: ile tur trwał pojedynek, co było najbliżej zabicia cię i który element buildu rozstrzygnął wynik. Po trzech walkach wzorce są widoczne gołym okiem: jeśli walki wydłużają się, problem to obrażenia okna, nie poziom; jeśli wygrywasz na włosku, problem to tier leczenia, nie taktyka; jeśli przegrywasz zawsze w tym samym momencie, problem to konkretny timing, którego nie przeczytałeś. Ta sama książeczka staje się potem twoim planem rozwoju na Orochi — bo specjalista Contend i zadający burst na super bossa to w praktyce ta sama postać, nosząca ten sam sprzęt i ten sam pasywny pęk. Gracze, którzy traktują linię Battle-Tested jako siedem osobnych walk, kończą ją i zapominają; gracze, którzy traktują ją jako siedem iteracji jednego buildu, wychodzą z niej z postacią gotową na resztę post-game. I pamiętaj o regule, która trzyma całą linię w kupie: jedna zmienna na podejście. Zmień broń albo Action Skill albo otwarcie — nigdy wszystkie naraz — a każda przegrana mówi ci dokładnie, co naprawić. Pojedynki nie stają się silniejsze między próbami; ty stajesz się, i to jedyna różnica, która ma znaczenie na całej tej trasie.